***

Zabałaganiony pokój

Światło przechodzące przez okna

Odsłania obrazy na ścianach

Malowane krwią z podciętych nadgarstków

Niespokojnie kreślone kontury

Nerwowe linie

Błagające o litość tło

Strach

Dziwne kreatury

Wytwory snów

Jednostajne uderzenia głową o ścianę

Aż odpada tynk

Oto pokój

Marzenie o własnym kącie

Zamknięte w objętych kolanach

***

Gdzie jesteś matko?

Twe dziecko szuka cię

Tęskni za rzygającym pod siebie

Leżącym na klatce schodowej

Ścierwem

Pogotowie opiekuńcze

Otchłań czułego uścisku

Zastąpionego ciosami silniejszych

- Nikt cię nie obroni!

- Jesteś sam!

Noc

Dzieci-upiory zakradają się do łóżka

Rozpoczynają swe chore rytuały

Ból

Cieknąca z nosa krew

Homoseksualne gwałty

- Zapomnij o ucieczce!

- Dopadniemy cię!

Mokra od łez i krwi poduszka

Odciśnie na sobie obraz

Twarzy

Litografia nocnych scen

- Gdy już będziesz silny, zapomnisz o tym, co czułeś

- Nie będziesz umiał inaczej

***

- Mamo, boję się. Nie gaś światła.

- Ależ synku, w szafie naprawdę nie ma żadnego potwora. Potwory tak naprawdę nie istnieją.

Dzieci nie potrafią tak do końca odróżnić rzeczywistości

Od obrazów pojawiających się w ich wyobraźni

Nazywa się to wyobraźnią magiczną

Stąd biorą się ich lęki

Strach przed ciemnością

Ciemność sprawia że rzeczywistość jest słabiej widoczna

Wtedy dominuje wyobraźnia

Wtedy dominuje strach

Większość rodziców nie potrafi tego zrozumieć

Dziecko pozostawione jest samo sobie

Najgorszy problem pojawia się jednak wtedy

Gdy wyobraźnia magiczna nie ustaje wraz z wiekiem

I objawia się nawet w wieku dorosłym

Klatka

Matka wstydzi się swego dziecka

Dziecko płacze

Dziecko- głowa- ściana

Dziecko- nóż

Straszone codziennie

Wyśmiewane

Dziecko- ciemność- lęk

Dziecko- sen

Zmęczone niby zwyczajnym życiem

Apatia brak apetytu

Wychudzone

Dziecko- skóra- kości

Dziecko- wstyd

Otoczone zewsząd niewidzialnymi kratami

Dziecko w klatce

Myśli o samobójstwie

Nie powstrzymasz go

Nie masz takiej siły

CZY MOŻNA MU POMÓC?